اقتصادچوب ایران

صنعت چوب ایران در روند سی ساله انقلاب قسمت دوم چهارشنبه بیست و سوم بهمن 1387 20:31

به موازات جریان عمومی مبارزات مردم ایران برای حفاظت از نهال نوپای انقلاب بطور طبیعی جریان عادی و روزمره اقتصادی نیز طی می شود و همانطور که در مجلس بعضی نمایندگان مردم از نشستن بر مبلمان راحت مجلس امتناع می ورزیدند مردم هم هنوز در ساختمانهای نیمه کاره خود در و پنجره را سرهم می کردند و سطح توقع عمومی از کیفیت به حدی بود که اغلب صنایع را در دهه اول به هرج و مرج سوق داده بود.

البته دلایل عمده زیادی در اوضاع آن زمان نقش داشت که به تدریج با ورود اساتید و دست اندرکاران با سابقه به بحث و اظهار نظر آنها روشن ترخواهد شد.

دهه دوم با ظهور دانشگاه آزاد اسلامی همراه بود که با دوران باز سازی و حضور دیدگاه های مهندسی و ضرورتهای فنی تقارن یافت و کم کم موجب تحولاتی در اوضاع صنایع و به تبع آن بحث های بهره وری و کمیت تولید شکل گرفت.

دهه سوم با حضور جوانان دانش آموخته نظام با شعاراصلاحات ،صنایع مادر را با رویکرد جدیدی مواجه ساخت تا در تدوین استراتژی ها وارد شده و به مشتری مداری و توسعه بازار و حتی صادرات بیاندیشد.

بنابراین سه دهه تحول سیاسی با تحولات فرهنگی علمی و اقتصادی معاصر خود پیوندی داشته است که در آسیب شناسی های آتی نباید از آنها غافل بود.

در ادامه به علت حضور تخصصی اینجانب در صنعت چوب کشور حوزه گفتگو را به مسائل خاص این صنعت در سی سال گذشته سوق خواهم داد و انتظار دارم علاقمندان به تحقیق با شرکت در بحث ها و اظهار نظر خود انگیزه ارائه مطالب بعدی را تشدید فرمایند.

نوشته شده توسط خداخانی پرویز | لینک ثابت |

صنعت چوب ایران در روند سی ساله انقلاب سه شنبه بیست و دوم بهمن 1387 21:25

در سال ۱۳۸۵ وقتی که اقدام به راه اندازی این وبلاگ نمودم یک از هدفهایم ایجاد روزنه ای هرچند کوچک بسوی بحث های کلان صنعت چوب بود که خوشبختانه امروز این هدف برآورده گردیده است.

اینک میخواهم با مروری بر سه دهه از تحولات گسترده ای که در میهن غزیز اسلامی شکل گرفته جایگاه صنعت چوب را نیز در این راستا مورد بازبینی قرار دهم.

دیگر امروز سوابق مبارزاتی ملت مبارز ایران برای اندیشمندان جهان کاملا آشکار گردیده و دشمنان خارجی انقلاب مایوس از انواع رویاها و خیال پردازیهایشان چشم امید به کاستیهای اقتصادی در درون امت انقلابی چشم دوخته اند. در چنین وضعیتی قصد ندارم به جزئیات واضح این کاستیها بپردازم که خارج از موضوع این وبلاک خواهد بود بلکه میخواهم مقدمه ای بر بالا بردن ظرفیت رویارویی با واقعیتهای اقتصادی را طرح نمایم.

دهه اول پس از انقلاب صرف تداوم مبارزات علیه دشمنان داخلی و خارجی گردیده و ملل جهان همواره پایداریهای مردم ایران در این دوره را بخاطر خواهد داشت .و این مهم با مشارکت قاطبه مردم ایران بدست آمد.

دهه دوم باز سازی خرابیها و معماری مجدد ساختارهای اصلی و تثبیت جامع نظام در صحنه بین المللی بود که بی شک مرهون از خود گذشتگی و صبر نیروهای شاخص نظام بوده است .

دهه سوم صرف توسعه علمی و حضور تابناک در عرصه های فناوری شده است که امروز ملاحظه اخبار آن هر ایرانی را به وجد می آورد.

دهه چهارم قرار است که با مدیریت امور برنامه ریزی شده ایران را به سمت چشم اندازی از قبل تعین شده هدایت کند و مقصود اینجانب اینجاست.

صنعت چوب در این مسیر به علت کوتاهی های گذشته راهی بسیار سخت در پیش دارد که خوشبختانه مزیتهای نسبی قابل توجهی دارد که بایستی آنها را شناخت .

ادامه مطلب را در عنوان بعدی بخوانید

نوشته شده توسط خداخانی پرویز | لینک ثابت |